Το Μοσχάτο Σάμου είναι ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα ελληνικά κρασιά στο εξωτερικό. Πίσω όμως από την ιστορία και τη διεθνή αναγνωρισιμότητα, υπάρχει ένα σύγχρονο ερώτημα: Πώς ένα ιστορικό οινικό προϊόν παραμένει επίκαιρο, βρίσκει νέες αγορές και συστήνεται σε μια νέα γενιά καταναλωτών;
Ο Τίτος Φραντζής, Εμπορικός Διευθυντής του ΕΟΣ Σάμου, μιλά στο OinoPress για τη Σάμο, το Μοσχάτο, τις εξαγωγές, τον σύγχρονο καταναλωτή και το μέλλον του ελληνικού κρασιού.
- Αν έπρεπε σήμερα να συστήσετε το σαμιώτικο κρασί σε κάποιον που δεν το έχει δοκιμάσει ποτέ, τι θα του λέγατε;
Το σαμιώτικο κρασί δεν είναι απλώς ένα κρασί, είναι μια ιστορία αιώνων που γεννιέται στις απότομες αναβαθμίδες του νησιού τις περίφημες αιμασιές που κρέμονται σαν αετοφωλιές στα δυσπρόσιτα όρη της Σάμου, εκεί όπου οι πέτρινοι τοίχοι συγκρατούν τη γη και ο μεσογειακός ήλιος αγκαλιάζει τα αμπέλια.
Πρωταγωνιστής εδώ είναι το Άσπρο Μικρόρωγο Μοσχάτο, μια ποικιλία εξαιρετικής αρωματικής δυναμικής που στη Σάμο βρίσκει την απόλυτη έκφρασή της. Είναι η ζωντανή απόδειξη ότι ένα λευκό κρασί μπορεί να είναι ταυτόχρονα φρέσκο, εκρηκτικά αρωματικό, γλυκό, ξηρό,ημίξηρο, παλαιωμένο, δηλαδή βαθύτατα σύνθετο.
Ανάλογα με την επιλογή, θα ταξιδέψεις σε διαφορετικούς κόσμους. Από τα ξηρά και αρωματικά κρασιά που μυρίζουν γιασεμί, εσπεριδοειδή και λευκόχρωμα φρούτα, ιδανικά για το καλοκαίρι και τη θάλασσα…
Μέχρι τα θρυλικά, γλυκόκεντρα κρασιά μας, όπως το Samos Vin Doux ,Samos Grand Cru ή τα παλαιωμένα Samos Anthemis και Samos Nectar, που αποκαλύπτουν νότες μελιού, ξηρών καρπών, καραμέλας και μπαχαρικών, αποτελώντας κορυφαίες εκφράσεις παγκοσμίως στα Vin de liqueur ,vin du naturel και vin naturellement doux.
Είναι πραγματικά μια εμπειρία που συνδέει την αρχαία ελληνική παράδοση της οινοποιίας με τη σύγχρονη κομψότητα. Αξίζει να τα δοκιμάσεις όχι μόνο για τη γεύση, αλλά για να νιώσεις την αλμύρα του Αιγαίου, το ορεινό ανάγλυφο και το μεράκι των ανθρώπων που καλλιεργούν τη γη με τα χέρια τους. Μέσα από μια φιάλη κρασιού της Σάμου μπορείς να δεις τις αρχαίες διήρεις Σάμαινες να ξεχύνονται με φουσκωμένα τα πανιά στα λιμάνια του τότε υπαρκτού κόσμου, μεταφέροντας τα κρασιά της και κάνοντας το νησί διάσημο για τους οίνους Σάμου από αρχαιοτάτων χρόνων.
- Η Σάμος είναι διεθνώς ταυτισμένη με το Μοσχάτο και ιδιαίτερα με τα γλυκά κρασιά. Είναι αυτή η μεγάλη δύναμη του νησιού ή κάποιες φορές λειτουργεί και ως περιορισμός;
Η ταύτιση της Σάμου με το Άσπρο Μικρόρωγο Μοσχάτο και τα παγκοσμίως γνωστά γλυκά της κρασιά αποτελεί, χωρίς αμφιβολία, τη μεγαλύτερη ιστορική και εμπορική της δύναμη, συνιστώντας τον πυρήνα της ταυτότητάς της και τη «ναυαρχίδα» που έχτισε τη διεθνή της φήμη επί αιώνες.
Ωστόσο, στο σύγχρονο τοπίο του οίνου, αυτή η κυριαρχία μπορεί ενίοτε να λειτουργήσει και ως περιορισμός, καθώς ο κίνδυνος της μονοδιάστατης αντίληψης οδηγεί το ευρύτερο κοινό να συνδέει το νησί αποκλειστικά με τους επιδόρπιους οίνους, επισκιάζοντας τη δυναμική των ξηρών κρασιών και των σύγχρονων πειραματικών οινοποιήσεων, ενώ παράλληλα οι διεθνείς τάσεις της αγοράς στρέφονται προς τα ξηρά, δροσερά κρασιά υψηλής οξύτητας.
Ο περιορισμός αυτός έχει αντιμετωπισθεί από τον Συνεταιρισμό Σάμου με στρατηγική διεύρυνσης της γκάμας και την ανάδειξη του πολυδιάστατου χαρακτήρα του σαμιακού αμπελώνα, αξιοποιώντας την αρωματική χαρισματικότητα του Άσπρου Μικρόρωγου Μοσχάτου όχι μόνο σε φρέσκους και παλαιωμένους γλυκούς, αλλά και σε ξηρές εκφράσεις .Επιπλέον, η ορυκτότητα και η δομή που προσφέρουν οι ορεινές, άνυδρες πεζούλες της Σάμου, σε συνδυασμό με σύγχρονες προσεγγίσεις όπως οι ελάχιστης παρέμβασης σειρές, αποδεικνύουν τις απεριόριστες δυνατότητες εξέλιξης του αμπελιού, καθιστώντας το γλυκό Μοσχάτο θεμέλιο λίθο και ταυτόχρονα «όχημα» για να αποκαλυφθεί ολόκληρο το εύρος και η ποιότητα του σαμιώτικου οινικού πλούτου.
- Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε τον ΕΟΣ Σάμου να επενδύει περισσότερο στα ξηρά κρασιά. Πόσο δύσκολο είναι να αλλάξει η εικόνα ενός καταναλωτή που έχει μάθει να συνδέει τη Σάμο αποκλειστικά με το γλυκό κρασί;
Η ταύτιση της Σάμου με το Άσπρο Μικρόρωγο Μοσχάτο και τα γλυκά κρασιά αποτελεί τη μεγαλύτερη ιστορική και εμπορική δύναμη του νησιού. Ωστόσο, στο σύγχρονο τοπίο, η αλλαγή της αντίληψης του κοινού για έναν ιστορικό οργανισμό όπως ο ΕΟΣ Σάμου, ο οποίος έχει ταυτιστεί επί δεκαετίες στη συνείδηση των καταναλωτών αποκλειστικά με τα παγκοσμίου φήμης γλυκά κρασιά του, συνιστά μια πολυδιάστατη και απαιτητική πρόκληση.
Η δυσκολία δεν έγκειται στην ποιότητα του τελικού προϊόντος, καθώς το σαμιώτικο Μοσχάτο αποδεδειγμένα διαθέτει μοναδική προσαρμοστικότητα και εκφράζεται εξαιρετικά σε ξηρές οινοποιήσεις όπως αποδεικνύουν οι διαχρονικές ετικέτες, οι σύγχρονες προτάσεις της εστίασης και οι ήπιας οινολογικής παρέμβασης οίνοι.
Το πραγματικό εμπόδιο είναι η βαθιά ριζωμένη στερεοτυπική σύνδεση του τόπου με τη γλυκύτητα. Για να γεφυρωθεί αυτό το χάσμα, απαιτείται στρατηγική επιμονή, στοχευμένη εκπαίδευση του καταναλωτικού κοινού και συστηματική παρουσία με υψηλής ποιότητας ξηρά κρασιά, ώστε να αναδειχθεί η απροσδόκητη φρεσκάδα, η αρωματική πολυπλοκότητα και ο ντελικάτος χαρακτήρας του Μοσχάτου εκτός των παραδοσιακών του ορίων.
Μέσω της στενής επαφής με τη σύγχρονη γαστρονομία, τα δίκτυα διανομής και τις εξειδικευμένες παρουσιάσεις, η αγορά αρχίζει σταδιακά να αντιλαμβάνεται ότι το σαμιώτικο αμπέλι διαθέτει πολλαπλά πρόσωπα, εξίσου ικανά να πρωταγωνιστήσουν στο σύγχρονο oινικό τοπίο.
- Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του Συνεταιρισμού κατευθύνεται στο εξωτερικό. Τι ζητά σήμερα ο ξένος καταναλωτής από ένα ελληνικό κρασί; Έχει αλλάξει αυτό τα τελευταία χρόνια;
Ο σύγχρονος ξένος καταναλωτής, αναζητώντας ελληνικό κρασί στη διεθνή αγορά, δεν περιορίζεται πλέον σε μια απλή γευστική εμπειρία, αλλά αναζητά την αυθεντικότητα, τη μοναδικότητα του terroir και την πολιτισμική ταυτότητα του τόπου προέλευσης.
Τα τελευταία χρόνια, η στάση αυτή έχει μετατοπιστεί σημαντικά από την εποχή που η Ελλάδα αντιμετωπιζόταν ως μια εξωτική οινοπαραγωγική χώρα με περιορισμένη αναγνωρισιμότητα, έχουμε περάσει σε μια φάση όπου ο διεθνής οινόφιλος και ιδιαίτερα ο επαγγελματίας της εστίασης και του λιανεμπορίου διψά για γηγενείς ποικιλίες με έντονο χαρακτήρα και ιστορία.
Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκονται η φινέτσα, η ισορροπία, η δυνατότητα εξέλιξης στη φιάλη και, ολοένα και περισσότερο, η περιβαλλοντική βιωσιμότητα, οι πρακτικές ήπιας παρέμβασης και η σύνδεση του οίνου με τη γη του.
Ο ξένος καταναλωτής επιθυμεί να ακούσει την ιστορία πίσω από κάθε ετικέτα, εκτιμώντας ιδιαίτερα τα κρασιά που αναδεικνύουν το ιδιαίτερο ανάγλυφο και το μικροκλίμα μιας περιοχής, όπως οι ορεινές ζώνες ή τα ηφαιστειογενή και άνυδρα εδάφη, καθιστώντας την ελληνική οινοποιία σημείο αναφοράς για την ποιότητα και την καινοτομία.
- Σε ποιες αγορές θεωρείτε ότι υπάρχει σήμερα η μεγαλύτερη δυναμική για το ελληνικό κρασί και ειδικότερα για το Μοσχάτο Σάμου;
Σίγουρα το οινικό Mητροπολιτικό κέντρο του κόσμου είναι η Γαλλία, όπου ο Συνεταιρισμός Σάμου ελέγχει το 20% των πωλήσεων γλυκών μοσχάτων οίνων και, για να έχουμε μια τάξη μεγέθους, πωλούνται ετησίως 2.700.000 φιάλες Samos Grand Cru, γεγονός που αποτελεί το απόλυτο βραβείο, προστιθέμενο στα χρυσά και τα διαμάντια που αποσπά ο συνεταιρισμός σε έγκριτους διεθνείς διαγωνισμούς ετησίως. Αλλά και πολλές άλλες χώρες, αφού ο Συνεταιρισμός εξάγει σε 27 χώρες. Η διεθνής δυναμική για το ελληνικό κρασί και ειδικότερα για το Μοσχάτο Σάμου εκτείνεται ευρύτερα σε παραδοσιακές και αναδυόμενες αγορές. Εκτός από τη Γαλλία, η οποία αποτελεί τον πυρήνα της υψηλής οινικής κουλτούρας και εκτιμά βαθιά τους επιδόρπιους, αρωματικούς οίνους και τις παλαιωμένες χρονιές, σημαντική δυναμική παρουσιάζουν αγορές της Ευρώπης, ο Καναδάς, καθώς και νέες αγορές στην Ασία, όπως η Νότια Κορέα, όπου οι καταναλωτές και οι επαγγελματίες της εστίασης αναζητούν την αυθεντικότητα και την πολυπλοκότητα των μοναδικών γηγενών ποικιλιών μας.
- Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αντίφαση: Πολλά ελληνικά κρασιά έχουν σημαντική αναγνώριση στο εξωτερικό, ενώ στην ίδια την Ελλάδα ο μέσος καταναλωτής γνωρίζει σχετικά λίγα για τις ελληνικές ποικιλίες. Γιατί πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό;
Η φαινομενική αυτή αντίφαση πηγάζει κυρίως από τη διαχρονική εστίαση της ελληνικής οινοποιίας στις εξαγωγές και τη δυναμική παρουσία των επωνύμων οίνων μας σε απαιτητικά, διεθνή μητροπολιτικά κέντρα, όπου η αναζήτηση της αυθεντικότητας και των γηγενών ποικιλιών ξεκίνησε νωρίτερα και σε μεγαλύτερη κλίμακα.
Στην εγχώρια αγορά, αν και η κατάσταση βελτιώνεται σταθερά, ο μέσος καταναλωτής επηρεάστηκε επί δεκαετίες από τα πρότυπα της μαζικής εστίασης και μια γενικότερη τάση υιοθέτησης ξένων, κοσμοπολίτικων ποικιλιών, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τον πλούτο του ντόπιου αμπελώνα.
Επιπλέον, η έλλειψη συστηματικής, βιωματικής οινικής εκπαίδευσης, καθώς και η μέχρι πρότινος περιορισμένη προβολή της τοπικής οινοτουριστικής εμπειρίας, συνέβαλαν στο να παραμένει ο θησαυρός των ελληνικών ποικιλιών λιγότερο οικείος στο ευρύ εγχώριο κοινό, παρά το γεγονός ότι τα κρασιά μας διακρίνονται και τιμούνται παγκοσμίως.
- Πόσο σημαντικά είναι σήμερα τα wine bars, τα εστιατόρια και οι sommeliers στην εκπαίδευση του καταναλωτή;
Τα wine bars, τα εστιατόρια υψηλής γαστρονομίας και οι sommeliers λειτουργούν σήμερα ως οι πιο καίριοι πρεσβευτές και διαμορφωτές της οινικής παιδείας, καθώς μετατρέπουν την κατανάλωση κρασιού από μια απλή επιλογή σε μια βιωματική, εκπαιδευτική εμπειρία. Μέσα από τη διαρκή αλληλεπίδραση με το κοινό, την προσεγμένη επιλογή λιστών που αναδεικνύουν τον τοπικό αμπελώνα και τις γηγενείς ποικιλίες, αλλά και την ικανότητά τους να καθοδηγούν τον καταναλωτή με γνώση και πάθος, οι επαγγελματίες αυτοί καθιστούν το κρασί προσιτό και κατανοητό.
Ο καταναλωτής δεν δοκιμάζει απλώς μια νέα ετικέτα, αλλά μαθαίνει να αναγνωρίζει τα χαρακτηριστικά του terroir, τις μεθόδους οινοποίησης και τις ιδιαιτερότητες των ποικιλιών, αποκτώντας κριτική σκέψη και ουσιαστική εξοικείωση με την ελληνική και τη διεθνή οινοποιία.
- Πιστεύετε ότι το ελληνικό κρασί πρέπει να επικοινωνεί περισσότερο την ποικιλία ή περισσότερο τον τόπο προέλευσης; Για παράδειγμα, “Μοσχάτο” ή “Σάμος”;
Η ιδανική επικοινωνιακή προσέγγιση για το ελληνικό κρασί δεν βασίζεται σε ένα δίλημμα αποκλειστικότητας, αλλά στη δυναμική παράλληλη ανάδειξη και αλληλοσυμπλήρωση της ποικιλίας και του τόπου προέλευσης, καθώς τα δύο αυτά στοιχεία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.
Στην περίπτωση του ΕΟΣ Σάμου, για παράδειγμα, η ονομασία «Σάμος» φέρει μια τεράστια ιστορική βαρύτητα, αφηγηματική δύναμη και μοναδικότητα terroir, καθορίζοντας την ταυτότητα του οίνου, ενώ η αναφορά στο «Μοσχάτο» εξηγεί τον αρωματικό και γευστικό του πυρήνα.
Κατά συνέπεια, η πιο αποτελεσματική στρατηγική είναι η ολιστική προβολή, ο τόπος προσδίδει την αυθεντικότητα, το ιδιαίτερο μικροκλίμα και το πολιτισμικό βάθος που διαφοροποιούν το προϊόν στη διεθνή αγορά, ενώ η ποικιλία προσφέρει το καθαρό τεχνικό στίγμα και την αναγνωρισιμότητα. Η ανάδειξη και των δύο χαρακτηριστικών δίνει στον καταναλωτή μια πλήρη εικόνα, συνδέοντας το ποτήρι του με το συγκεκριμένο γεωγραφικό σημείο καταγωγής.
- Ο ΕΟΣ Σάμου είναι ένας μεγάλος Συνεταιριστικός οργανισμός. Μπορεί ένα Συνεταιριστικό μοντέλο να κινηθεί με την ίδια ταχύτητα και καινοτομία που έχει ένα ιδιωτικό οινοποιείο;
Ο Συνεταιρισμός διαθέτει μια πολύ καλή ικανή ομάδα που από γραφειοκρατικό συνεταιρισμό τον μετέτρεψε σε μια σύγχρονη επιχείρηση. Παρά την εγγενή πολυπλοκότητα που συχνά χαρακτηρίζει τα συλλογικά σχήματα, η ευελιξία και η καινοτομία δεν αποτελούν προνόμιο αποκλειστικά των ιδιωτικών οινοποιείων.
Όταν υπάρχει ένα όραμα, στρατηγικός σχεδιασμός και, πάνω από όλα, μια αφοσιωμένη και καταρτισμένη ομάδα, ένας συνεταιρισμός μπορεί να λειτουργήσει με εξαιρετική ταχύτητα και διορατικότητα.
Αξιοποιώντας τη συλλογική δύναμη των παραγωγών του σε συνδυασμό με σύγχρονα εργαλεία management, ο ΕΟΣ Σάμου απέδειξε ότι μπορεί να υπερβεί αγκυλώσεις του παρελθόντος, έχοντας επενδύσει σε νέες τεχνολογίες, πειραματιζόμενος με πρωτοποριακές οινοποιήσεις , μπορεί σίγουρα να ανταποκριθεί άμεσα στις απαιτήσεις μιας δυναμικής και διαρκώς μεταβαλλόμενης διεθνούς αγοράς.
- Τι σημαίνει σήμερα για τον παραγωγό της Σάμου να καλλιεργεί αμπέλι στις παραδοσιακές πεζούλες και συχνά σε δύσκολα, ορεινά σημεία; Υπάρχει κίνδυνος εγκατάλειψης αυτών των αμπελώνων;
Η χειρωνακτική αμπελουργία είναι κάτι δύσκολο και σίγουρα η εγκατάλειψη μαζί με την κλιματική αλλαγή είναι ένα από τα μεγάλα προβλήματα του σαμιακού αμπελώνα.
Σήμερα, για τον αμπελουργό της Σάμου, η καλλιέργεια στις παραδοσιακές πεζούλες, και στα απότομα ορεινά σημεία δεν αποτελεί απλώς μια αγροτική δραστηριότητα, αλλά έναν τιτάνιο αγώνα διατήρησης της τοπικής κληρονομιάς και της ίδιας της ταυτότητας του νησιού.
Η πέτρα των αναβαθμίδων συγκρατεί τη γη και το νερό σε εδάφη κεκλιμένα και άνυδρα, απαιτώντας αποκλειστικά χειρωνακτική εργασία και αφοσίωση, καθώς η μηχανοποίηση είναι αδύνατη.
Ωστόσο, το κόστος παραγωγής, η γήρανση του αγροτικού πληθυσμού και οι προκλήσεις που εντείνει η κλιματική αλλαγή καθιστούν την απειλή της εγκατάλειψης ορατή, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο την οικονομική βιωσιμότητα της περιοχής αλλά και το μοναδικό πολιτιστικό τοπίο που γεννά το σαμιώτικο κρασί.
- Το 2026 ο ΕΟΣ Σάμου πέρασε και στην κατηγορία των αποσταγμάτων με το “Τριγωνάκι”. Γιατί θεωρήσατε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να γίνει αυτό το βήμα;
Το 2026 ήταν η κατάλληλη στιγμή για το βήμα αυτό, καθώς το «Τριγωνάκι» αποτελεί το αποτέλεσμα μιας συστηματικής επένδυσης που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, με στόχο την πλήρη και ποιοτική εκμετάλλευση όλων των παραγώγων του σταφυλιού. Παράλληλα, η πρωτοβουλία αυτή αξιοποιεί την πολύτιμη τεχνογνωσία και τη μακρά παράδοση που διαθέτουν οι συνεταιριστές γύρω από την τέχνη της απόσταξης.
Η σύγκλιση της πολυετούς αυτής προετοιμασίας με τη σύγχρονη ζήτηση της αγοράς για αυθεντικά, premium αποστάγματα επέτρεψε στον ΕΟΣ Σάμου να εισέλθει δυναμικά στην κατηγορία, διευρύνοντας το χαρτοφυλάκιό του και προσφέροντας μια νέα, υψηλής αξίας πρόταση που αναδεικνύει τον πλούτο του σαμιακού αμπελώνα.
- Τα natural wines και οι οίνοι ήπιας παρέμβασης έχουν αποκτήσει ένα νέο, νεότερο κοινό. Είναι μια τάση ή μια μόνιμη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το κρασί;
Η άνοδος των φυσικών οίνων, ή όπως ορθά πρέπει να αποκαλούνται κρασιά ήπιας οινολογικής παρέμβασης, δεν αποτελεί μια παροδική μόδα, αλλά μια ουσιαστική και μόνιμη αλλαγή στην αντίληψη του σύγχρονου καταναλωτή απέναντι στο κρασί. Η στροφή αυτή εκφράζει την ανάγκη για κατανάλωση προϊόντων χωρίς προσθήκες και με σεβασμό στο περιβάλλον ,άλλωστε αποτελεί μονόδρομο απέναντι στην κλιματική αλλαγή, τις συνέπειες της οποίας όλοι τόσο έντονα βιώνουμε τα τελευταία χρόνια.
Το κοινό αναζητά μεγαλύτερη αυθεντικότητα, διαφάνεια και επιστροφή στις ρίζες της αμπελουργίας και της οινοποίησης, με ελάχιστες παρεμβάσεις τόσο στο αμπέλι όσο και στο οινοποιείο. Το νεότερο κοινό, ειδικότερα, επιδιώκει προϊόντα που αφηγούνται την αυθεντική ιστορία του κρασιού που έφτιαχναν οι παππούδες μας, εκφράζουν πιστά το terroir χωρίς τεχνητές παρεμβάσεις και συνδέονται άμεσα με τη βιωσιμότητα.
Καθώς η κουλτούρα της διατροφής και της κατανάλωσης μετατοπίζεται σταθερά προς την ποιότητα και την καθαρότητα της γεύσης, οι οίνοι αυτοί εδραιώνονται ως αναπόσπαστο κομμάτι του σύγχρονου οινικού χάρτη, επαναπροσδιορίζοντας τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουμε και απολαμβάνουμε το κρασί.
- Υπάρχει κάποιο κρασί του ΕΟΣ Σάμου που θεωρείτε ότι δεν έχει ακόμη πάρει την αναγνώριση που του αξίζει;
Μια εξαιρετική περίπτωση είναι η σειρά των φυσικών οίνων δηλαδή των ήπιας οινολογικής παρέμβασης οίνων «Άθικτοι Οίνοι», «Αρχέγονα » (όπως ο Βουνίτης, ο Προφήτης ο Ερημίτης και τα Αρχέγονα Εδάφη), καθώς και ο Αυγουστιάτης «Αγκαίος». Παρά το γεγονός ότι αποτελούν κορυφαία δείγματα σύγχρονης, τολμηρής οινοποίησης με σεβασμό στην παράδοση και το μοναδικό σαμιακό terroir, συχνά επισκιάζονται από τη μεγάλη και καθιερωμένη φήμη των κλασικών γλυκών και ξηρών Μοσχάτων κρασιών του Συνεταιρισμού, ενώ διαθέτουν τεράστιες δυνατότητες και αξίζουν ευρύτερης διεθνούς και εγχώριας αναγνώρισης.
- Από όλες τις χώρες στις οποίες έχετε παρουσιάσει σαμιώτικο κρασί, θυμάστε κάποια αντίδραση καταναλωτή ή επαγγελματία που σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση;
Από όλες τις χώρες που έχω επισκεφθεί, ξεχωρίζω μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές, η οποία εκτυλίχθηκε στην Ισπανία, στο πλαίσιο υπογραφής της κοινής Διακήρυξης των Ιστορικών Αμπελουργικών Περιοχών «Ζώνης του Ήλιου » (Πόρτο, Χερέθ, Μαρσάλα, Σάμος, Ζώνη VDN Γαλλίας). Όταν ολοκλήρωσα την παρουσίαση της αμπελουργικής ζώνης της Σάμου, δύο ομάδες Ισπανών, περίπου 15 άτομα στο σύνολο, σηκώθηκαν και αφού με συνεχάρησαν μου είπαν ότι θα είμαι η αιτία που όλοι τους θα επισκεφθούν το νησί της Σάμου, μια αντίδραση που με συγκίνησε πραγματικά βαθιά.
- Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα συνολικά στον ελληνικό αμπελοοινικό κλάδο αύριο το πρωί, ποιο θα ήταν;
Αν μπορούσα να αλλάξω κάτι συνολικά στον ελληνικό αμπελοοινικό κλάδο αύριο το πρωί, αυτό θα ήταν η ουσιαστική και βαθύτερη δικτύωση της παραγωγής με την ταυτότητα του τόπου μας, ενισχύοντας τη στρατηγική συνεργασία και τη συλλογική εξωστρέφεια. Θα ήθελα να δω μια πιο αποφασιστική αποχή από τις μεμονωμένες «μοναχικές» πορείες και μια στροφή σε ένα ισχυρό, ενιαίο εθνικό αφήγημα που θα αναδεικνύει την ανεπανάληπτη μοναδικότητα των γηγενών ποικιλιών μας και των ιστορικών αμπελουργικών μας ζωνών, με έμφαση στη βιωσιμότητα, την αυθεντικότητα και τον απόλυτο σεβασμό στον αμπελώνα.
Και κλείνουμε λίγο πιο προσωπικά
Ένα ελληνικό κρασί, εκτός Σάμου, που απολαμβάνετε να πίνετε;
Ξεχωρίζω πάντα τις εκφράσεις του Ξινόμαυρου, ιδιαίτερα από τη ζώνη της Νάουσας, καθώς πρόκειται για μια ποικιλία με τεράστια προσωπικότητα, δομή και δυνατότητες παλαίωσης που εκφράζει με μοναδικό τρόπο το ελληνικό terroir.
Μία ελληνική ποικιλία που πιστεύετε ότι έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά της;
Ο Αυγουστιάτης είναι μια εξαιρετική ελληνική ποικιλία που έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά της και τεράστιες δυνατότητες εξέλιξης. Παρά το γεγονός ότι έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική αμπελουργία, η σύγχρονη αξιοποίησή του ,ειδικά μέσα από τεχνικές όπως η οινοποίηση ολόκληρων στελεχών , αποκαλύπτει μια μοναδική φρεσκάδα, πολυπλοκότητα και δυναμική που τώρα αρχίζει να ξεδιπλώνεται και να κερδίζει τη θέση που της αξίζει στον οινικό χάρτη.
Γλυκό ή ξηρό Μοσχάτο;
Και τα δύο, ανάλογα με το τι συνοδεύουν. Τα γλυκά Μοσχάτα Σάμου είναι ιδανικά για να κλείσουν μοναδικά ένα γεύμα συνοδεύοντας επιδόρπια, τυριά ή φρούτα, ενώ τα ξηρά Μοσχάτα και οι εκφράσεις ήπιας παρέμβασης ταιριάζουν εξαιρετικά με θαλασσινά, αρωματικά πιάτα κουζίνας και ελαφριά ορεκτικά.
Και τέλος: τι θα θέλατε να λέει ένας ξένος καταναλωτής για το ελληνικό κρασί δέκα χρόνια από σήμερα;
Θα ήθελα ένας ξένος καταναλωτής δέκα χρόνια από σήμερα να μιλά για το ελληνικό κρασί όχι απλώς ως μια ευχάριστη έκπληξη ή μια ανερχόμενη τάση, αλλά ως σημείο αναφοράς παγκόσμιας κλάσης.
Θα ήθελα να αναγνωρίζει την απόλυτη μοναδικότητα των γηγενών ποικιλιών μας και των ιστορικών μας αμπελουργικών ζωνών, συνδέοντας το ελληνικό κρασί με την αυθεντικότητα, τη βαθιά βιωσιμότητα, το σεβασμό στη φύση και την απαράμιλλη ικανότητα να αφηγείται μια αληθινή, ιστορική ταυτότητα σε κάθε ποτήρι!
